NEMH2O ROBOT BASENOWY NOWOSC INDUKCYJNIE LADOWANY

tety-i-prezentacje-red-160


Osobne kompostowanie materiału, którym dysponujemy w dużych ilościach, ma swoje zalety: chroni przed zachwianiem równowagi w standardowym kompostowniku, a jako produkt końcowy pozwala uzyskać substrat wysokiej jakości o mniej lub bardziej znanych właściwościach.

 

Obornik może być niezwykle wartościowy
Odchody zwierzęce cechują się  nie tylko wysokimi zawartościami składników pokarmowych ale i wprowadzają „element” zwierzęcy do gleby. Jednakże między odchodami różnych zwierząt hodowlanych występują różnice, które musimy brać pod uwagę.
Małe zwierzęta wydalają z reguły bardzo bogate, ale bardzo ostre odchody. Najbardziej zasobny, najostrzejszy i najbardziej mokry jest obornik drobiowy: wymaga koniecznie dodatków bogatych w    węgiel i stabilizujących strukturę.
Obornik koński i owczy nie może być układany w pryzmy wyższe niż 80 cm, bo inaczej bardzo silnie się nagrzewa. Kompost musi dobrze dojrzeć, aby nie doszło do oparzeń lub innych uszkodzeń u zasilanych roślin.
Obornik krowi (bydlęcy) ma właściwości pośrednie w stosunku do pozostałych rodzajów. Jest też najczęściej stosowanym obornikiem w ogrodnictwie. Do zrównoważenia wysokiej zawartości azotu zaleca się domieszanie materiału bogatego w węgiel, jak sieczka słomiana czy mączka drzewna, co zresztą ma miejsce już w oborze przy chowie pod ściółkowym. Sensowne wydaje się też dodanie do obornika około 1/3 objętości ziemi.
Jeśli zadbamy o dostateczne napowietrzenie pryzmy, rozpoczyna się gorąca faza procesów rozkładu. W tym czasie okrycie jest niepotrzebne, ponieważ obornik silnie się rozgrzewa. Po jej zakończeniu okrycie staje się jednym z najważniejszych zabiegów, bo inaczej wiele wartościowych składników pokarmowych zostanie wymytych wraz z opadami deszczu.

Co z jesiennymi liśćmi?
Podczas kompostowania liście różnych gatunków drzew zachowują się podobnie różnie, jak oborniki różnego pochodzenia: garbniki, woski czy wysoka zawartość kwasów przeszkadzają w procesie rozkładu.
Opadłe liście można zebrać za pomocą kosiarki z pojemnikiem/workiem odpadowym, jednocześnie je rozdrabniając, co przyspiesza rozkład. Liście pozostawia się do lekkiego obeschnięcia, te bogate w garbniki składuje się przez zimę, zanim ułozy się je w pryzmę. Dodatek kompostu ogrodniczego lub gleby zmniejsza niebezpieczeństwo  sklejania się wilgotnych liści. Aby uzyskać właściwy stosunek C:N, trzeba dodać minerału bogatego w azot . Jeśli nie mamy takiego, stosujemy nawozy organiczne: wiórki rogowe, mączkę rogową lub mączkę z krwi w dawce 2-4 kg/m³ (śrut rącznikowy 4-6 kg/m³ mączki skalnej (do poprawienia warunków rozpadu) i wapna glonowego (do zrównoważenia kwasów).
Kompost liściowy (ziemia liściowa) mocno zmniejsza objętość i 4-6 tygodniach trzeba go koniecznie przełożyć. Ponieważ liście łatwo można rozwiać wiatr, zaleca się pokryć ich kopiec np. cienką warstwą ziemi.
Ziemi liściowej nie powinno się używać wcześniej niż następnej wiosny. Mieszane liście dają wartościową próchnicę.

Nawozy zielone -rośliny „uprawiają” glebę
Nawozy zielone – żywe okrycie gleby – z powodzeniem zastępują ściółkę. Odpowiednie rośliny wysuwa się na pustych zagonach, dzięki czemu otrzymują okrycie ochronne. W porównaniu ze ściółka zatrzymywanie wilgoci w glebie nie jest w tym przypadku tak efektywne.
Właściwe działanie nawożenia zielonego polega na tym, że rośliny o bogatym systemie korzeniowym przerastają glebę i ją spulchniają. Pozostająca później w glebie masa roślinna przekształcana jest w próchnicę. I wreszcie, resztki te dostarczają także składników pokarmowych: pozytywne działanie nawożenia zielonego można porównać z zastosowaniem kompostu ogrodniczego na metr kwadratowy powierzchni.

Odpoczynek dla gleby
Podczas gdy materiały ściółkowe można wyłożyć i zgrabić z powrotem w każdym terminie, dla nawozów zielonych należy przewidzieć określony termin, w którym dany gatunek rośliny może wykiełkować i osiągnąć taki stopień rozwoju, że ich korzenie będą w stanie spełnić swoje zadanie.
Nierzadko zdarza się więc konflikt z terminami dotyczącymi właściwej uprawy głównej. Mimo to – właśnie na intensywnie użytkowanych zagonach opłaca się wprowadzić taką fazę odpoczynku dla gleby i na początku lub pod koniec okresu wegetacji wysiać rośliny służące jej odświeżeniu.

Które rośliny się nadają?
Wśród odpowiednich gatunków roślin należy wyróżnić gatunki zimotrwałe i niezimotrwałe.
Pierwsze spulchniają glebę także w zimnych porach roku i tworzą w ten sposób więcej masy roślinnej, którą później kosi się i pozostawia w miejscu jako ściółkę, kompostuje powierzchniowo lub zgrabia na bok.
Gatunki niezimotrwałe marzną wraz z pierwszym mrozem i mogą pozostać na zagonie jako okrycie zimowe. Szczególnie wartościowe są gatunki roślin z rodziny bobowatych: rośliny strączkowe mogą dzięki bakteriom brodawkowym, osiedlającym się na ich korzeniach, przyswoić azot z powietrza i przekształcić w formy dostępne dla roślin. Mogą w ten sposób zastąpić nawożenia azotowego.

Kup książkę w sklepie GardenLine.pl >>




0
0
0
s2sdefault

Ostatnio dodane

  

2 promocja 200 ambrogio KOSIARKA AUTOMATYCZNA 

Książki