NEMH2O ROBOT BASENOWY NOWOSC INDUKCYJNIE LADOWANY

tety-i-prezentacje-red-160

Niedawno na łamach portalu opisywaliśmy dość burzliwą historię japońskiej sztuki układania kwiatów – ikebany. Wspominaliśmy przy tym o powstaniu trzech głównych szkół, które miały swoje zasługi w rozwoju tej sztuki. Przedstawiamy serię artykułów, dzięki którym dowiecie się więcej o każdej z tych szkół. Pierwszą część poświęcimy najstarszej, a zarazem przez wielu uważanej za najbardziej prestiżową szkołę, szkole Ikenobo.

dscn1405-free-style-by-cecily-ikenobo1

fot.cecilychang.wordpress.com

Ikenobo jest zdecydowanie najstarszą ze wszystkich szkół ikebany. Jej nazwa została zaczerpnięta od jednej ze świątyń w Kioto, Shiunzan Chohoji, która według legend została założona przez księcia Shotoku. Te święte miejsce zostało poświęcone bogini łagodności, Kannon. Nazwa Ikenobo tłumaczona jest jako „mnich żyjący blisko stawu” i była określeniem dla klasy mnichów – czcicieli tej świątyni.

13874

fot. 49st.com

W szkole można było wyróżnić kilka stylów, z których najbardziej znana była rikka, shoka, nageire oraz moribana. Rikka została skodyfikowana w 1462 roku przez Senkeia. Jej założenia wywodzą się z początkowych zasad tatehany. Rikka jest symboliczną transpozycją legendarnego pejzażu zaczerpniętego z chińskich malowideł. Kompozycje rikki miały formę trójkątną i były przeznaczone na religijne ofiary. Składały się od siedmiu do dziewięciu elementów zwanych dogu, które miały symbolizować wszechświat.

bev tall 001

fot. ikebana-ikenobo.com

Shoka została rozpowszechniona dzięki Senjo, który stał na czele szkoły Ikenobo w latach 1789-1820. Napisał on dzieło zwane Shoka hyakki, które zawierało podstawowe zasady Shoka. Stworzył on również Kadensho, dzieło o nauczaniu kompozycji kwiatowych. Shoka składa się z trzech głównych elementów nazywanych yakueda: shin, soe i tai. Elementy te mają swe korzenie w mizugiwie, podstawie kompozycji, gdzie zbiegają się one w jednym punkcie. Yakueda skupiają się wokół elementu centralnego, tworząc formę ożywianą wrażeniem wznoszenia. Często za shin, soe oraz tai uważano trzy najważniejsze elementy istnienia – ten,chi i jin (niebo, ziemię oraz człowieka).

gallery 106

fot. herlifds.com

Rozwój nageire i moribany przypada na początek okresu Meiji(1868-1912) z racji otwarcia Japonii na Zachód. W przeciwieństwie do Shoka, w nageire yakueda jest rozmieszczona w sposób swobodny, dzięki czemu na pierwszy plan wysunięte zostają ich naturalne walory. Wywołuję to poczucie lekkości i wyrafinowania.

Ikenobo Ikebana 02

fot. jfbkk.or.th

Moribana z kolei stawia na naturalne piekno roślin. Słowo to oznacza dosłownie „nagromadzenie kwiatów”. Kompozycję mają za zadanie wzbudzać poczucie przestrzeni i głębi. Aranżacje z moribany są w głównej mierze przeznaczane na środek stołu lub na etażerkę. Z racji tego, że rozwój kulturalny wymagał tego, by kompozycje kwiatowe pasowały do Zachodnich standardów (wielkość i pokrój roślin), postanowiono stworzyć swobodną wersję ikebany – właśnie moribane.

nscn8468moribana-hirsch

fot. ikenobo.at

Po okresie drugiej wojny światowej, szkoła Ikenobo dostosowała swoje techniki do wymogów współczesnego świata. Tak powstał między innymi stylów jiyuka, który za główny element kompozycji stawia sobie wodę oraz dwa unowocześnione style shoka i rikka – shoka shimputai oraz rikka shimputai. W czasach obecnych, szkoła Ikebono naucza w głównej mierze stylu wolnego, bliższego wrażliwości twórcy kompozycji. Mimo tego duch harmonii nadal jest główną mantrą szkoły, podobnie jak nawiązania do stylów rikka i shoka.

rikka

fot. ikenobo.be

Źródło: Ikebana. Japońska sztuka układania kwiatów. Rumiko Shiraishi Manako.

0
0
0
s2sdefault

Ostatnio dodane

  

2 promocja 200 ambrogio KOSIARKA AUTOMATYCZNA 

Książki